Σκλάβοι εμείς δε ζούμε!

Σκλάβοι
εμείς δε ζούμε!

Στιγμές παλληκαριάς

Στιγμές

παλληκαριάς

Είναι φορές που τη διαφορά δεν την κάνουν τα όπλα ή ο αριθμός αλλά η καρδιά. Και τις περισσότερες φορές αυτή είναι που μετράει. Το θάρρος, η θέληση, η αντρειωσύνη. Ή πιο απλά, η παλληκαριά. Αυτό που βγαίνει από τα λόγια του Κολοκοτρώνη: «Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε».

Λεβέντικες καρδιές

Οδυσσέας Ανδρούτσος
Μάρκος Μπότσαρης

Λεβέντικες καρδιές

Τα μικρά παιδιά τα χρόνια της σκλαβιάς, ζούσαν και εκείνα τις δυσκολίες του υπόδουλου γένους. Βίωναν και αυτά τον πόνο και τον φόβο των μεγάλων και προσπαθούσαν να βοηθήσουν. Δούλευαν στα χωράφια και μοχθούσαν για τις οικογένειές τους. Έτρεχαν στις εκκλησιές και εκεί προσπαθούσαν να μάθουν την ελληνική γλώσσα, λίγη γραφή και ανάγνωση. Εκεί μάθαιναν και για την αγάπη του Χριστού και λίγα κομμάτια από την ένδοξη ιστορία. Γνήσια παιδιά των προγόνων τους, ακούγοντας και τις παλληκαριές των κλεφτών και των αρματολών, άρχισαν και εκείνα να στήνουν τις δικές τους λεβέντικες ιστορίες.

Agios Axmet.png

Ένας Τούρκος

μάρτυρας

ΑΓΙΟΣ ΑΧΜΕΤ

ΑΓΙΕΣ ΚΥΡΑΝΝΑ & ΑΚΥΛΙΝΑ

ΑΓΙΟΣ ΑΧΜΕΤ

Ένας Τούρκος μάρτυρας

«Δε θέλω να μείνω άλλο στο σκοτάδι. Είδα φως αληθινό! Πιστεύω στον Χριστό! Βοήθησέ με, Χριστέ μου, να 'ρθω κοντά Σου! Μετανοώ! Ελέησέ με, Χριστέ. Σ' ευχαριστώ, για όσα μου έδειξες, από τα βάθη της ψυχής μου!»

Φώτης
gnorizes-bubble.png
Image
gnorizes-bubble.png

«Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει»

Ο Γιάννης της παροιμίας ήταν υπαρκτό πρόσωπο: Ο Γιάννης Θυμιούλας, ένα από τα παλικάρια του Κολοκοτρώνη από την Τρίπολη, για τον οποίο ο θρύλος λέει πως ήταν δυο μέτρα σε ύψος, τεράστιος σε διαστάσεις και φόβος και τρόμος για τον εχθρό σε κάθε μάχη. Ο Θυμιούλας με πέντε αρματολούς κάποια στιγμή βρέθηκαν πολιορκημένοι στη σπηλιά ενός βουνού. Μετά από μια ηρωική έξοδο –σχεδόν επιχείρηση αυτοκτονίας– που τρόμαξε τους πολιορκητές, ο Θυμιούλας κατέβηκε στο κοντινότερο χωριό και, μέρες νηστικός, έσφαξε και σούβλισε τρία αρνιά, τα οποία έφαγε μόνος του. Στη συνέχεια παρήγγειλε ένα βαρέλι κρασί, λίγο πριν φτάσει –πάνω στην ώρα– και ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης, που ρώτησε τον προεστό του χωριού τι συμβαίνει, για να πάρει την απάντηση «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει».

Στα κακοτράχαλα βουνά

Στίχοι

Στα κακοτράχαλα τα βουνά,

με το σουραύλι και τον ζουρνά,

πάνω στην πέτρα την αγιασμένη

χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι:

ο Νικηφόρος κι ο Διγενής

κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.

 

Δική τους είναι μια φλούδα γης,

μα Εσύ, Χριστέ μου, τους ευλογείς,

για να φυλάξουν αυτή τη φλούδα

απ' το τσακάλι κι απ' την αρκούδα.

Δες πώς χορεύει ο Νικηταράς

κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς!

 

Από την Ήπειρο στον Μωριά

κι απ' το σκοτάδι στη λευτεριά,

το πανηγύρι κρατάει χρόνια

στα μαρμαρένια του Χάρου αλώνια.

Κριτής κι αφέντης είν' ο Θεός

και δραγουμάνος Του ο λαός.

 

Tα κακοτράχαλα τα βουνά είναι ο τόπος μας, καθώς δεν έχει η Ελλάδα τεράστιες εύφορες πεδιάδες. Στα βουνά ιδιαίτερα είχαν τα λημέρια τους οι κλέφτες και οι αρματολοί. Εκεί έγιναν μάχες μεγάλης γενναιότητας και υπήρχε πάντοτε η ελευθερία.

Σε αυτά τα ελεύθερα βουνά χορεύει η Ιστορία του τόπου μας μέσα από μορφές που υπηρέτησαν τη λευτεριά. Χαίρονται την ελευθερία τους και χορεύουν με μουσικές από το σουραύλι, τον ζουρνά και τον ταμπουρά (μουσικά όργανα). Πρώτος ο Νικηφόρος, πιθανόν ο Νικηφόρος Φωκάς, ο αυτοκράτορας που ελευθέρωσε την Κρήτη από τους Άραβες και στήριξε τη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Μετά ο Βασίλειος Διγενής Ακρίτας, που υπερασπίστηκε τα ακριτικά σύνορα από τους Άραβες και λέγεται ότι μόνο ο Χάρος τον νίκησε. Ο γιος της αυτοκράτειρας Άννας της Κομνηνής που διοίκησε με αγάπη στην Ελλάδα. Και από τη νεότερη ιστορία ο Νικηταράς ο «Τουρκοφάγος», ο οποίος αγάπησε με όλη του την καρδιά την πατρίδα.

Αυτή η πατρίδα είναι μικρή, μια φλούδα γης, αλλά είναι δική μας. Με την ευλογία του Θεού και τους αγώνες σώθηκε από το τσακάλι και την αρκούδα, δηλαδή τους εχθρούς τους ύπουλους και τους ισχυρούς. Αυτός ο αγώνας για τους Έλληνες από το σκοτάδι στη λευτεριά είναι ένα πανηγύρι που κρατάει χρόνια, από άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα.

Κριτής κι αφέντης είναι ο Θεός. Οι Έλληνες έχουν πάντοτε την αναφορά τους στην πίστη τους στον Θεό, που αυτή κατευθύνει τις πράξεις τους. Αυτό αποδεικνύει το ότι δραγουμάνος του Θεού, δηλαδή ο διερμηνέας του θελήματός Του, είναι ο λαός.

Είναι ο κάθε Έλληνας της μακραίωνης ιστορίας μας που αγωνίζεται να κρατήσει ελεύθερη αυτή τη μικρή γη με τη βοήθεια και την καθοδήγηση του Θεού.

Στίχοι τραγουδιού

Στα κακοτράχαλα τα βουνά,

με το σουραύλι και τον ζουρνά,

πάνω στην πέτρα την αγιασμένη

χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι:

ο Νικηφόρος κι ο Διγενής

κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.

 

Δική τους είναι μια φλούδα γης,

μα Εσύ, Χριστέ μου, τους ευλογείς,

για να φυλάξουν αυτή τη φλούδα

απ' το τσακάλι κι απ' την αρκούδα.

Δες πώς χορεύει ο Νικηταράς

κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς!

 

Από την Ήπειρο στον Μωριά

κι απ' το σκοτάδι στη λευτεριά,

το πανηγύρι κρατάει χρόνια

στα μαρμαρένια του Χάρου αλώνια.

Κριτής κι αφέντης είν' ο Θεός

και δραγουμάνος Του ο λαός.

 

Image
Γράψε εδώ το μήνυμά σου: *

Σκοπός ιστοσελίδας

Με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, η ιστοσελίδα epanastasi1821.online έχει σκοπό να γνωρίσουν οι νέες γενιές την ιστορία της πατρίδας μας και να εμπνευστούν από αυτή. Έχει μονάχα επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν έχει ούτε κερδοσκοπικό ούτε διαφημιστικό σκοπό.

Πνευματικά δικαιώματα

Για τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από διάφορες διαθέσιμες πηγές.

Διατηρούμε την αποκλειστικότητα μόνο των απολύτως δικών μας δημιουργημάτων (κείμενα-εκτέλεση τραγουδιών-δομή).

Με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, η ιστοσελίδα epanastasi1821.online έχει σκοπό να μάθουν οι νέες γενιές κάτι από την ιστορία της πατρίδας μας. Έχει μονάχα επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν έχει ούτε κερδοσκοπικό, ούτε διαφημιστικό σκοπό.

Για τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από διάφορες διαθέσιμες πηγές, μία εκ των οποίων είναι η σειρά βιβλίων «ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821» των εκδόσεων «ΣΤΡΑΤΙΚΗ». Διατηρούμε την αποκλειστικότητα μόνο των απολύτως δικών μας δημιουργημάτων (κείμενα-τραγούδια-δομή).