Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Αθανάσιος Διάκος

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

Ο πιστός του αγώνα

Ο πιστός

του αγώνα

ΙΩΑΝΝΗΣ

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

Πήγα στοχάστηκα και τα 'βαλα όλα μπροστά μου. Αυτά που θα πάθω για τη λευτεριά της πατρίδας μου και της θρησκείας μου, και σκοτωμό και κινδύνους και αγώνες. Πήγα και του είπα: «Είμαι άξιος». Του φίλησα το χέρι… Και με την ευχή του παπά του ευλογημένου, της πατρίδας και της θρησκείας μου, ο Θεός δεν με άφησε να ντροπιαστώ.

agioi3Spetsiwtes.png

Οι ναύτες

του Χριστού

ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΕΣ

ΑΓΙΕΣ ΚΥΡΑΝΝΑ & ΑΚΥΛΙΝΑ

ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΕΣ

Οι ναύτες του Χριστού

Χριστιανοί γεννηθήκαμε και χριστιανοί θα πεθάνουμε. Δεν αρνούμαστε ποτέ τον Χριστό ακόμα κι αν μας κόψετε κομμάτια. Ό,τι έχετε να κάνετε κάντε το μια ώρα αρχύτερα, μη χάνετε τον χρόνο σας. Εμείς την πίστη μας δεν την αρνούμαστε!

Φώτης
gnorizes-bubble.png
Image
gnorizes-bubble.png

«Όποιον πάρει ο Χάρος»

Γνωστή είναι η φράση «όποιον πάρει ο Χάρος» που χρησιμοποιείται ως ένδειξη αδιαφορίας για τυχόν συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από τις πράξεις μας.

Φαίνεται να έχει προέλθει από την εποχή των Αρματολών του 1821, και ήταν ένα επικίνδυνο παιχνίδι που έπαιζαν και είχε στοιχίσει τη ζωή πολλών παλικαριών.

Έπαιρναν μια κουμπούρα γεμάτη, σήκωναν τη σκανδάλη της, την ακουμπούσαν όρθια πάνω σε μια πέτρα ίσια κι ένας από όλους, με μια σειρά ορισμένη, τη στριφογυρνούσε με το δεξί του χέρι, όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ενόσω η κουμπούρα περιστρεφόταν, τα κλεφτόπουλα, καθισμένα ολόγυρα, τραγουδούσαν. Τέλος, η κουμπούρα έπεφτε πάνω στην πέτρα κι έπαιρνε φωτιά.

Όταν δεν έπιανε φωτιά, την έπαιρνε ο διπλανός κι άρχιζε με τη σειρά του να τη στριφογυρίζει μέχρι αποτελέσματος. Η σφαίρα συνήθως έπαιρνε κάποιον από όλους. Όταν όμως δε χτυπούσε κανέναν, έλεγαν ότι αυτό ήταν το θέλημα της μοίρας. Το κλέφτικο αυτό παιχνίδι το απαγόρευσε ο Κολοκοτρώνης με αυστηρές διαταγές.

«Δεν με νοιάζει για τα τομάρια σας», τους έλεγε, «αλλά για το μπαρούτι που χάνεται άδικα!» Κι ύστερα συμπλήρωνε: «Μονάχα εσάς συλλογιέμαι, παλικάρια μου! Δοξασμένος είναι ο θάνατος πάνω στη μάχη, όχι όμως και στα καλά καθούμενα!»

Το παιχνίδι αυτό χαρακτηριζόταν με τη φράση «όποιον πάρει ο Χάρος» που έμεινε ως τα χρόνια μας.

Όλη δόξα

Στίχοι

Όλη δόξα, όλη χάρη,

άγια μέρα ξημερώνει

και τη μνήμη σου το Έθνος

χαιρετά γονατιστό.

 

Και τα στήθη όλο φλόγα

με τον ήλιο σου πυρώνει,

που χρυσός με περηφάνια

περπατεί στον ουρανό.

 

Στην Αγία Λαύρα πρώτα

τις χρυσές ακτίνες χύνει,

που λεβέντες πρωτανάψαν

του πολέμου τη φωτιά.

 

Τη γαλάζια μας σημαία

με τη χάρη του λαμπρύνει

και του θείου ιεράρχου

χαιρετάει τη σκιά.

Ομορφιά και δόξα χύνει

όπου γη αιματωμένη

απ' το τιμημένο αίμα

των παιδιών της κλεφτουριάς.

 

Τ' άγιο χώμα χαιρετάει

και περήφανα διαβαίνει

από τα Ψαρά στο Σούλι

και στο Χάνι της Γραβιάς.

 

Απ' τη Ρούμελη κι εκείθε

κι απ' την Κλείσοβα περνάει

και στο Μεσολόγγι μέσα

χύνει το χρυσό του φως.

 

Την αιματωμένη γη του

χαιρετάει κι ευλογάει,

όπου τόσοι σε μια νύχτα

έπεσαν ηρωικώς.

Άγια μέρα, γεμάτη δόξα και χάρη. Η μνήμη του ανθρώπου αυτή τη μέρα ταξιδεύει. Ξεκινά από την Αγία Λαύρα όπου οι λεβέντες πρωτανάψαν του πολέμου τη φωτιά. Χαιρετάει τη σκιά του ιεράρχη, του Παλαιών Πατρών Γερμανού που ύψωσε το λάβαρο. Περνάει από τα αιματοβαμμένα χώματα 400 χρόνων σκλαβιάς που ποτίστηκαν από τη θυσία των παιδιών της κλεφτουριάς. Διαβαίνει περήφανα από τα κατεστραμμένα Ψαρά, στο ηρωικό Σούλι και στο απόρθητο Χάνι της Γραβιάς. Από τη Ρούμελη και πέρα, μέχρι την Κλείσοβα και το Μεσολόγγι όπου τόσοι μέσα σε μια νύχτα, κατά την έξοδο, έπεσαν ηρωικά.

Κάθε τόπος είναι αγιασμένος με το αίμα των Ελλήνων. Κάθε τόπος μαρτυρεί την αγάπη για την πατρίδα και την ελευθερία που ξεπερνούσε κάθε δυσκολία. Θυμίζει τα λόγια του στρατηγού Μακρυγιάννη. «Αυτός ο τόπος για να ελευθερωθεί χρειάστηκε να λιώσουνε λιοντάρια». Να θυμόμαστε ότι είμαστε απόγονοι τέτοιων ηρώων και μαρτύρων και η αγνή τους αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα ας γίνει και για μας ένας όμορφος σκοπός της ζωής μας.

Στίχοι τραγουδιού

Όλη δόξα, όλη χάρη,

άγια μέρα ξημερώνει

και τη μνήμη σου το Έθνος

χαιρετά γονατιστό.

 

Και τα στήθη όλο φλόγα

με τον ήλιο σου πυρώνει,

που χρυσός με περηφάνια

περπατεί στον ουρανό.

 

Στην Αγία Λαύρα πρώτα

τις χρυσές ακτίνες χύνει,

που λεβέντες πρωτανάψαν

του πολέμου τη φωτιά.

 

Τη γαλάζια μας σημαία

με τη χάρη του λαμπρύνει

και του θείου ιεράρχου

χαιρετάει τη σκιά.

 

Ομορφιά και δόξα χύνει

όπου γη αιματωμένη

απ' το τιμημένο αίμα

των παιδιών της κλεφτουριάς.

 

Τ' άγιο χώμα χαιρετάει

και περήφανα διαβαίνει

από τα Ψαρά στο Σούλι

και στο Χάνι της Γραβιάς.

 

Απ' τη Ρούμελη κι εκείθε

κι απ' την Κλείσοβα περνάει

και στο Μεσολόγγι μέσα

χύνει το χρυσό του φως.

 

Την αιματωμένη γη του

χαιρετάει κι ευλογάει,

όπου τόσοι σε μια νύχτα

έπεσαν ηρωικώς.

 

Image
Γράψε εδώ το μήνυμά σου: *

Σκοπός ιστοσελίδας

Με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, η ιστοσελίδα epanastasi1821.online έχει σκοπό να γνωρίσουν οι νέες γενιές την ιστορία της πατρίδας μας και να εμπνευστούν από αυτή. Έχει μονάχα επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν έχει ούτε κερδοσκοπικό ούτε διαφημιστικό σκοπό.

Πνευματικά δικαιώματα

Για τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από διάφορες διαθέσιμες πηγές.

Διατηρούμε την αποκλειστικότητα μόνο των απολύτως δικών μας δημιουργημάτων (κείμενα-εκτέλεση τραγουδιών-δομή).

Με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, η ιστοσελίδα epanastasi1821.online έχει σκοπό να μάθουν οι νέες γενιές κάτι από την ιστορία της πατρίδας μας. Έχει μονάχα επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν έχει ούτε κερδοσκοπικό, ούτε διαφημιστικό σκοπό.

Για τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από διάφορες διαθέσιμες πηγές, μία εκ των οποίων είναι η σειρά βιβλίων «ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821» των εκδόσεων «ΣΤΡΑΤΙΚΗ». Διατηρούμε την αποκλειστικότητα μόνο των απολύτως δικών μας δημιουργημάτων (κείμενα-τραγούδια-δομή).